فيوحى اللَّه عزّ و جلّ اليهما ان ارفعا رءوسكما الى رأس امّه فيرفعان فاذا اللّوح يقرع جبهة امّه فينظران فيه فيجدان في اللّوح صورته و رؤيته و اجله و ميثاقه شقيّا او سعيدا و جميع شأنه فيكتبان جميع ما في اللّوح و يشترطان البداء فيما يكتبان . « 1 » خداوند وحى مىكند سر برداريد و پيشانى مادر را ببينيد . در پيشانى مادر لوحى مشاهده ميكنند كه صورت و قيافه و عمر و عهد و پيمان معنوى و سعادت و شقاوت و تمام شئون زندگى طفل در آن نوشته شده است . فرشتگان آنچه در لوح ثبت است مينويسند و قابليت تغيير را در آن قيد ميكنند . در اين حديث دو نكته جالب توجه است : اول آنكه لوح در بازو يا سينهء مادر نيست بلكه در پيشانى مادر است . پيشانى در عين اينكه از نظر جسمى يكى از اعضاء بدن است ميتواند كنايه از دستگاه معنوى و افكار مغز مادر باشد . بنا بر اين مجموعهء نوشته‌هاى تكوينى جسم و فكر مادر زمينهء ساختمان فرزند است . نكتهء دوم آنكه كلمهء « بداء » در امر خداوند آمده و فرشتگان نيز لوح را با شرط بداء ثبت ميكنند و اين در كمال صراحت دلالت دارد كه تمام صفات موروثى شكم مادر سرنوشت قطعى و حتمى نيست و عواملى من جمله محيط و تربيت ميتواند آنها را تغيير دهد . اگر همهء وراثتها قطعى و غير قابل تغيير باشد ، اگر تمام صفات ناپسنديده و خلقيات بد پدران و مادران نيز مثل رنگ چشم يا ديوانگى

--> ( 1 ) كافى جلد 6 صفحهء 14